Sırca Fanus

Söylemem gereken şeyler var

     Hani derler ya, kadınlar hep haklıdır diye. Ben çok az kere haklı olabildim senin yanında. Ama sorun şu ki, ben haklı da olsam haksız da olsam hiçbir zaman kendimi müdafaa edemedim senin yanında. Gözümde öyle bir yerdeydin ki, daima sen haklıydın, sen doğru olandın, bi hata varsa o kesinlikle bendeydi çünkü sen hata yapamazdın. Telefonda sesini duyduğum anda unuturdum tüm bildiklerimi. Bir huzursuzluk olduğunda kızarır, utanır kendimden nefret ederdim çünkü suçlu bendim yine, sen olamazdın. Sen öyle güzeldin.

     Şimdi zaman geçti, kuş bakışı baktım bize uzun uzun, biz diye bir şey olduysa eğer. Sen benim kahramanımmışsın be adam. Bıraktım ben kim haklı kim haksız. Sen benim kahramanımmışsın. Ben sana hiç kimseye giydiremediğim o kıyafeti giydirmişim. Sen benim en değer verdiğim şey olmuşsun. Belki bu ne demek hiçbir zaman bilemeyeceksin ama, sen  bir kızın hayatta güvendiği tek erkek olmuşsun. İçimde biriken, kimseye, hiçbir yere akıtamadığım o sevgiyi ben sana akıtmışım. Sana bağlamışım dünümü, yarınımı. Her şeyimi senin üzerini kurmuşum.

     Evet, seni istediğin gibi sevemedim. Hep bunun acısını çektim. Kendimden nefret ettim. Gözyaşlarımda boğuldum gecelerce. Hayır, acı olan şey bu değil. Acı olan şey, senin beni sevdiğine İNANMIŞ OLMAM. Oysa bilseydim senin beni hiç sevmediğini, zerre kadar umrunda olmadığımı, ben ağlar mıydım gecelerce? Uykularımdan kalp ağrılarıyla uyanır mıydım hiç? Gözümü her açtığımda ilk günaydın dediğim şey o ince sızı olur muydu? Saçlarımla birlikte ayları mı da çöpe atar mıydım ben? Ama inanmışım işte. Şimdi daha da nefret ediyorum kendimden. Bu kadar aptal olduğum için. Bu kadar kör olduğum için. Bu kadar yanlış sularda yüzdüğüm için. Okyanusun ortasında susuz bırakmışsın sen beni be adam. Yaşadığım kulübeyi ben içinde uyurken ateşe vermişsin.  Özür dilerim, her şey için özür dilerim. Hem kendimden, hem senden. Seni yanlış anladığım için, kalbime alıp koyduğum için. Ve kendimden de özür dilerim. Kalbime hak ettiğinden az değer verdiğim için. Yine, kahretsin ki yine, sevgimi yanlış denizlere akıttığım için. Sana demiştim. İstediğin kızla oyna, istediğin kızla eğlen ;ama seni seven bi kadınla oynama demiştim. Canımı yaktın, canın sağolsun. 

“Delilik şüphesiz aptallıktan iyidir. Delilik var olmuş bir zekânın yok oluşudur; aptallık, var olmamış bir zekânın var olmamaya devam edişidir. Deliliğin hiç olmazsa mazisi şanlı. Aptallığın şerefli bir tarihi bile yok.”

Peyami Safa - Matmazel Noraliya’nın Koltuğu

Show me a hero and i’ll write you a tragedy.

-Fitzgerald